•Marionetki - treść lektury•

I
 Jak się nie nudzić? gdy oto nad globem
 Milion gwiazd cichych się świeci,
 A każda innym jaśnieje sposobem,
 A wszystko stoi – i leci...
 
 II
 I ziemia stoi – i wieków otchłanie,
 I wszyscy żywi w tej chwili,
 Z których i jednej kostki nie zostanie,
 Choć będą ludzie, jak byli...
 
 III
 Jak się nie nudzić na scenie tak małéj,
 Tak niemistrzowsko zrobionéj,
 Gdzie wszystkie wszystkich Ideały grały,
 A teatr życiem płacony –
 
 IV
 Doprawdy, nie wiem, jak tu chwilę dobić,
 Nudy mię biorą najszczersze;
 Co by tu na to, proszę Pani, zrobić,
 Czy pisać prozę, czy wiersze? –
 
 V
 Czy nic nie pisać... tylko w słońca blasku
 Siąść czytać romans ciekawy:
 Co pisał Potop na ziarneczkach piasku,
 Pewno dla ludzkiej zabawy (!) –
 
 VI
 Lub jeszcze lepiej – znam dzielniejszy sposób
 Przeciw tej nudzie przeklętéj:
 Zapomnieć ludzi, a bywać u osób
 – Krawat mieć ślicznie zapięty...!