Najlepsze opracowania każdej lektury!
Dobra Pani - streszczenie
Pewnego dnia Janowa, żona mularza przyprowadza do domu pani Eweliny Krzyckiej pięcioletnią Helkę.
Helka jest sierotą. Jej ojciec był mularzem. Spadł z rusztowania i zginął na miejscu, a wkrótce potem matka Helki zmarła na cholerę. Osierocona dziewczynka trafiła pod opiekę swoich ubogich krewnych.
Pani Ewelina, bogata wdowa mieszkająca w Ongrodzie, bardzo tęskniła za wielkim światem, lecz chwilowo z powodu spraw majątkowych nie mogła wyjechać z miasta. Kiedy więc nadarzyła się okazja, by wstąpić do Towarzystwa Dam Dobroczynnych, Krzycka z radością zajęła się pomocą ubogim. Tak właśnie poznała Helkę. Zauważyła ją bawiącą się przed drzwiami ubogiego mularza, swojego opiekuna. Gdy tylko „Dobra Pani” dowiedziała się o losie dziewczynki, zapragnęła ją zabrać do siebie, aby odmienić jej los. Tak właśnie Helka trafiła pod jej opiekę.
Pani Ewelina dała mularzowej pieniądze na cukierki dla dzieci, ta jednak postanowiła kupić za nie ubrania dla maluchów, natomiast Helkę poleciła swojej służącej przygotować . Helka została wykąpana, uczesana i ubrana w nową sukienkę.
W czasie, gdy dziewczyna była poddawana wszystkim tym zabiegom, Krzycka rozmyślała o swoim życiu.
Czuła się nieszczęśliwa. Miała wprawdzie spory majątek, lecz sprawy z nim związane zatrzymywały ją ciągle w kraju. Kobieta czuła się znudzona mieszkaniem w niewielkim mieście. Brakowało jej kultury, przyjaciół, gwaru i zgiełku wielkiego miasta. Żyła jak pustelnica. Dobroczynność była dla niej wielką pociechą, a pojawienie się Helki w jej domu, napełniło jej serce wielką radością, bo oto odmieniała los małej, biednej dziewczynki, nad którą z dobroci swej się pochyliła.
Siedząc w zadumie pani Ewelina nie zauważyła, jak do jej stóp podszedł ukochany piesek Elf, który chciał się wspiąć na kolana swojej pani, lecz zaczepił o koronkę jej sukni. Bardzo to rozgniewało Krzycką. Zadzwoniła po swoją służącą i rozkazała jej zabrać Elfa do garderoby. Nie chciała się nim dłużej zajmować, ponieważ jej się znudził. Tak też się stało. Od tej pory Elfem zajmowała się panna Czernicka.
Tymczasem do salonu weszła czysta, uczesana i ślicznie ubrana Helka. Jej wejście bardzo ucieszyło panią Ewelinę. Kobieta spędzała z dzieckiem każdą wolną chwilę. Kazała ustawić łóżeczko dziewczynki w swojej sypialni, by nie rozstawać się z nią nawet w nocy. Często przypatrywała się z zachwytem, zasypiającej w puchu dziewczynce. Uczyła ją francuskiego, dobrych manier, dobrego gustu, smaku i poczucia estetyki. Dziewczynka szybko uczyła się i wkrótce okazało się, że dziecko to ma niezwykłe poczucie piękna i talent muzyczny (pięknie śpiewała) . Bardzo to wszystko radowało bogatą opiekunkę. Helka szybko przywiązała się do swojej opiekunki i na każdym kroku okazywała jej swoją wdzięczność i miłość. Także Janowa była wd Zobacz całość »
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie opracowane.pl