•Szymborska Wisława •• biografia, charakterystyka •• Opracowane.pl•

Wisława Szymborska, urodzona w 1923 roku w Bninie, poetka, felietonistka i krytyk literacki. W zasadzie przez całe swoje życie związana z Krakowem. Po wybuchu wojny uczęszczała na tajne komplety. W roku 1945 rozpoczęła studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, jednak po pewnym czasie porzuciła filologię dla socjologii. Jej pierwsze dokonania poetyckie łączą się ze związkiem poetki z władzami komunistycznymi. Wiersze zamieszczone w debiutanckim tomiku z roku 1952 „Dlatego żyjemy” są przykładem twórczości socrealistycznej. W późniejszym okresie Szymborska niechętnie przyznawała się do tej części swojej poezji, uznając za prawdziwy debiut (określany przez krytyków redebiutem) wydanie w 1957 roku, już trzeciego z kolei, tomiku „Wołanie do Yeti”. Do roku 1966 pozostawała członkiem partii komunistycznej. Brała udział w pracach redakcji ówczesnych czasopism kulturalnych: „Świetlicy Krakowskiej” (1947-1948) oraz „Życia Literackiego” (1953-1976). Jej pierwszym życiowym partnerem był poeta Adam Włodek, z którym pobrała się w roku 1948. Od końca lat sześćdziesiątych związana była z prozaikiem, Kornelem Filipowiczem. Uznanie i rozgłos przyniósł jej tomik „Sól” z roku 1962. Dała się poznać także jako nieprzeciętna felietonistka, publikując na łamach „Życia Literackiego”, a potem „Gazety Wyborczej” w rubryce pod tytułem „Lektury nadobowiązkowe”. W roku 1996 została jej przyznana literacka nagroda Nobla. Jej poezja jest wyrafinowana intelektualnie, choć pisana potocznym językiem, bez specjalnych neologizmów, czy skomplikowanych metafor. Często posługuje się ironią, filozoficzną pointą, humorem. Wiersze są pod względem emocjonalnym raczej powściągliwe, konstruowane przez chłodny i sceptyczny rozum, zdarza się, że oparte o paradoks lub poetycki koncept. Humorystyczny dystans poetki wobec świata łatwo dostrzec w limerykach, gatunku uprawianym przez noblistkę z wielkim powodzeniem. Poetka uznawana jest za twórcę kilku nowych, humorystycznych w swym wyrazie, form poetyckich takich jak moskaliki, lepieje, czy odwódki. Szymborska pisze raczej mało. Jej tomik  „Chwila”  z 2002 roku liczy zaledwie 23 wiersze. Wpływa to na stopień dopracowania poszczególnych utworów, które są wynikiem żmudnego cyzelowania formy, dając przeważnie w efekcie małe literackie arcydzieła. Poetka do dzisiaj żyje i tworzy w Krakowie.