•Konopnicka Maria •• biografia, charakterystyka •• Opracowane.pl•

Maria Konopnicka (1842-1910).

Polska pisarka (gł. dziecięca), poetka, krytyk literacki, tłumaczka. Pochodziła z rodziny wielodzietnej, dzieciństwo spędziła w Kaliszu. Uczęszczała do szkoły sakramentek w Warszawie (gdzie poznała m.in. Elizę Pawłowską i E. Orzeszkową). Po ślubie z ziemianinem J. Konopnickim zamieszkała w Bronowie pod Łęczycą, później w majątku Gusin. Młoda poetka zadebiutowała cyklem wierszy pt.: ,,W górach” (1876 r.). Pracę twórczą  łączyła z ciągłym samokształceniem i wychowaniem sześciorga dzieci.

Po rozstaniu z mężem (1876 r.) wraz z dziećmi przeniosła się do Warszawy, gdzie pracowała jako korepetytorka. W międzyczasie brała czynny udział w różnych (jawnych i tajnych) akcjach społecznych (m.in. działalność Czytelni dla Kobiet). Podróżowała do Austrii, Włoch i Czech.  Była redaktorką kobiecego pisma ,,Świt”. Od 1890 r. przebywała za granicą (Niemcy, Francja) współpracując z wieloma wydawnictwami (,,Bluszcz”, ,,Kłosy”, ,,Gazeta Polska”, ,,Tygodnik Ilustrowany”).

Konopnicka była czynną działaczką społeczną, brała udział w proteście przeciw represjom wobec polskich uczniów z Wrześni, głośno mówiła o prawach dzieci i kobiet. W 1903 r. otrzymała dworek w Żarnowcu (jako ,,dar narodu”). Zmarła w 1910 r. we Lwowie, pochowano ją na cmentarzu Łyczakowskim.

Najważniejsze utwory:

1870 r. – „Zimowy poranek” (zbiór wierszy)
1888 r. – „Cztery nowele” (zbiór nowel)
1890 r. – „Moi znajomi” (zbiór nowel)
1893 r. – „Na drodze” (tu: „Mendel Gdański”, „Nasza szkapa”)
1893 r. – „O Janku Wędrowniczku” (bajka)
1896 r. – „O krasnoludkach i sierotce Marysi” (bajka)
1898 r. – „Ludzie i rzeczy” (tu: „Miłosierdzie gminy”)
1903 r. – „Na jagody” (bajka)
1904 r. – „Śpiewnik historyczny” (zbiór wierszy)
1905 r. – „Nowe pieśni” (zbiór wierszy)
1908 r. – „Rota” (zbiór wierszy)
1910 r. – „Pan Balcer w Brazylii” (poemat)